09-04-05

Tweede Broer

Het Kind voelt zich miskend. Door de enige onder haar Broers en Zussen die zou kunnen begrijpen hoe zij zich voelt en voelde. Van hem, Tweede Broer, zei de Mama dat het niet haar eigen kind was, dat hij na de geboorte verwisseld werd met een ander. Toen het oudste zoontje van Tweede Broer geboren werd, vroeg Het Kind zich af waar ze dat gezicht al eens eerder had gezien. Het gezicht van het Kind deed haar ergens aan deden. En op een dag diepte Oma een foto op van de Mama als baby. Kijk, zei ze tegen Oudste Broer. Toen wist ook Het Kind aan wie het neefje haar deed denken. Hoeveel kans is er dat dit kind op zijn grootmoeder zou lijken als die niet echt zijn grootmoeder zou zijn?

Toen Tweede Broer zijn vrouw leerde kennen, zei hij haar dat hij van Spaanse afkomst was in plaats van Marokkaanss. Natuurlijk kwam het later uit. Zijn vrouw moet hem graag gezien hebben, want ze vergaf het hem. Maar de schoonouders mochten het niet weten. Toen Het Kind dit verhaal hoorde, beangstigde het haar. Het leek haar een enorm risico. Leven op een tijdbom.

Deze week ontplofte die tijdbom. In het gezicht van het Kind. Toen Tweede Broererachter kwam dat het Kind een site heeft, waarop zij expliciet haar afkomst vermeldt, met naam en toenaam. Tweede Broer eiste dat die naam verwijderd zou worden en dat hij het contact met het Kind zou verbreken zolang dit niet gebeurd was. Alhoewel Het Kind daar eigenlijk geen tijd voor had en ook geen zin, deed zij dit uiteindelijk. Maar ze liet Tweede Broer ook weten dat die site niet de enige plaats is waar de afkomst vermeld is. Immers, de Volwassene schrijft en alhoewel zij dit steeds nuanceert, wordt zij telkens weer aangekondigd als 'Belgisch-Marokkaanse schrijfster'. Tweede Broer laat niets meer van zich horen. Het Kind voelt zich in de steek gelaten.

Er ging een ruzie mee gepaard, waarin veel dingen werden gezegd die nooit tevoren waren gezegd. Het Kind besloot haar hart te openen voor die ene Broer vanwie zij meer verwachtte dan van de anderen. Vergeefs. Ook deze Broer wenst het verhaal van het Kind niet te kennen. Ook hij kent alleen het eigen verdriet. Dat dat verdriet groot is, begrijpt het Kind. Maar als zij begrip kan opbrengen voor het leed van de Broers en Zussen, waarom zij dan niet voor het hare? Wat het Kind heeft meegemaakt, wordt ontkend, altijd weer. Is het dan een wonder, denkt de Volwassene, dat het Kind zwijgt, dat het zo moeilijk haar hart kan openen, zelfs naar haar beste vrienden toe? Was er niet de Psychologe geweest, die als eerste het verhaal van het Kind de erkenning gaf dat het nodig had, dan zou ook de Volwassene het nog steeds minimaliseren.

Het Kind voelt zich verraden. De Volwassene weet dat van nu af het contact met Tweede Broer mooit meer hetzelfde zal zijn. Zij zal afstand houden. Ze zal hem zien opfamiliefeesten maar daarbuiten zal zij geen contact meer zoeken. Tweede Broer kloeg dat niemand van de Broers en Zussen hem ooit uitnodigt voor een gezellige babbel, ze laten zich alleen horen als ze hem nodig hebben. De Volwassene hoopt nog dat hij ooit zal inzien dat hij zelf de band heeft verbroken met een van de weinigen die juist daartoe bereid was. Maar zelfs al heeft hij dat inzicht, ze vreest dat het niets zal uithalen. Sorry wordt in deze familie niet gezegd.

Het Kind en de Volwassene zijn bedroefd. Maar de Volwassene weet dat het weer zalovergaan. Zij heeft andere dingen om aan te denken. En ze heeft vrienden, goede vrienden, die haar meer waarderen dan de Broers en Zussen. Van de Broers en Zussen blijven alleen Oudste Zus en Peetneefje, en Jongste Broer over. Op hen zal de Volwassene zich blijven richten.

13:24 Gepost door het kind | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Familie!? Ooit heb ik er bij stilgestaan wat familie voor je kan betekenen. Ik ben na lange tijd tot het besluit gekomen. Familie in de betekenis van bloedverwanten is niet hetzelfde als je "familie". Je "familie" zijn de mensen om je heen die van je houden. Mensen die ondanks alles altijd achter je staan. Met je discuteren en hun mening hebben, maar ook jouw mening aanhoren en respecteren. Het is tenslotte JOUW leven. Ik heb in mijn levenswandel na een bepaalde situatie moeten constateren dat sommige bloedverwanten niet tot mijn familie behoren, net als jij.
Er bestaat nu eenmaal een gedwongen familie (bloedverwanten) en een gekozen familie (vrienden en 'ongiftige' bloedverwanten).

Gepost door: Carine Thomas | 07-07-05

De commentaren zijn gesloten.