06-03-04

Zuster Antoine

Als de volwassene haakt, denkt het Kind aan zuster Antoine. Het tweede leerjaar was dat. Ze leerden cirkels haken en moesten hun lapje vooraan in de klas bij zuster Antoine gaan laten zien. Iedereen was bang. Een meisje zei stilletjes dat zuster Antoine ook keek of je nagels wel schoon waren. Het Kind was doodsbang, niet alleen omdat de zuster misschien naar haar nagels zou kijken en ze vies zou vinden, maar vooral omdat haar lapje mislukt was. Maar uitleg vragen durfde het Kind niet. Zeker niet bij zuster Antoine. Die Maryse aan haar vlechten had getrokken omdat ze niet goed kon lezen. Toen het haar beurt was, bespotte de zuster het Kind om haar mislukte lapje. Zei dat het geen cirkel was maar een paddestoel. Dat zag het Kind ook wel, maar ze kon er niks aan doen. Toen de zuster haar uitlegde hoe het wel moest, lette ze heel goed op. Nadien heeft ze nooit nog een mislukt lapje gehaakt.

Als er nu gehaakt wordt, lacht het Kind. Want de volwassene kan heel goed haken. Kan zelfs de moeilijkste patronen aan. De volwassene heeft zuster Antoine overwonnen. Toch kan de volwassene geen rond werkstuk haken zonder dat ze aan zuster Antoine moet denken. En vooral aan de angst van het Kind, toen het in de rij stond te wachten om het mislukte lapje aan de zuster te tonen. Achtendertig ben ik, denkt de volwassene, en nog steeds denk ik daaraan, iets dat meer dan dertig jaar geleden gebeurd is. Hoe groot moet die angst geweest zijn, dat die nu nog steeds doorleeft. Kinderen zoals het Kind zouden nooit in contact mogen komen metzusters Antoine, denkt de volwassene.

02:12 Gepost door het kind | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

moed ik vind uw site echt knap.
een onderwerp, spijtig dat u dat moest leren kennen,
die u nader toelicht wat zoiets betekent. (erg betekenis vol voor hulpverleners !)
ik wens jou nog veel goeds toe !

Gepost door: nadine | 06-03-04

De commentaren zijn gesloten.